Σαν σήμερα, 29 Αυγούστου 2005, οι Municipal Waste κυκλοφορούν το "Hazardous Mutation" και μας θυμίζουν ότι για να γράψεις γαμάτο ΘΡΑΣ δεν χρειάζεται να ανακαλύψεις ξανά τον τροχό. Αρκεί να τον βάλεις σε ένα σκουπιδιάρικο χωρίς φρένα και να το στείλεις με 200 πάνω σε ένα εργοστάσιο πυρηνικών αποβλήτων.
Στα μέσα των 00s το thrash revival είχε ήδη αρχίσει να σηκώνει κεφάλι, αλλά οι Municipal Waste δεν έμοιαζαν απλώς με τέσσερις τύπους που ξεσκόνισαν τους παλιούς δίσκους των D.R.I., Nuclear Assault, Cryptic Slaughter και Wehrmacht. Είχαν καταλάβει τι έκανε όλη αυτή τη μουσική τόσο γαμημένα διασκεδαστική εξαρχής.
26 λεπτά. 15 κομμάτια. Ούτε δευτερόλεπτο για πέταμα.
Από το πρώτο riff του "Deathripper" και το πανικόβλητο "Unleash the Bastards", μέχρι τα "Terror Shark", "The Thrashin' of the Christ", "Bangover" και "Mind Eraser", ο δίσκος τρέχει σαν να τον κυνηγάει κάτι πολύ χειρότερο από τους μπάτσους. Ο Ryan Waste ξερνάει riffs με ρυθμό πολυβόλου, ο Dave Witte βαράει λες και χρωστάει λεφτά στα τύμπανα, ο Land Phil κάνει το μπάσο να ακούγεται -ναι, να ΑΚΟΥΓΕΤΑΙ- και ο Tony Foresta ουρλιάζει πάνω απ' όλα σαν τον τελευταίο όρθιο τύπο σε πάρτι που έπρεπε να είχε τελειώσει πριν από έξι ώρες.
Και κάπου ανάμεσα σε μεταλλάξεις, καρχαρίες, splatter, B-movies, μπύρες και γενικότερη εγκεφαλική καταστροφή, υπάρχει και ένα εξώφυλλο του τεράστιου Ed Repka για να ολοκληρώσει το πακέτο.
Το "Hazardous Mutation" δεν προσπάθησε να κάνει το ΘΡΑΣ πιο σοβαρό, πιο τεχνικό ή πιο «ώριμο».
Το έκανε ξανά ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΑ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΤΙΚΟ.
Και βοήθησε μια ολόκληρη γενιά να ανακαλύψει ότι crossover σημαίνει κοντά τραγούδια, τεράστια riffs, hardcore τσαμπουκάς και αρκετή ταχύτητα ώστε μέχρι να καταλάβεις τι σε χτύπησε να έχει ξεκινήσει ήδη το επόμενο κομμάτι.
21 χρόνια μετά, το σκουπιδιάρικο ακόμα δεν έχει φρένα.
