Στις 7 Νοεμβρίου 2026 οι Sepultura ανεβαίνουν για τελευταία φορά σε σκηνή, στο Σάο Πάολο. Σαράντα και κάτι χρόνια, δεκαπέντε δίσκοι, ογδόντα χώρες, και μετά τέλος. Απλώς σβήνουν τα φώτα.
Πάμε όμως πίσω, τότε που η βραζιλιάνικη τετράδα ήταν τριών ετών. 1987. Και όπως κάθε σοβαρός τρίχρονος, στις 30 Οκτωβρίου έβγαλε από την Cogumelo έναν δίσκο με τίτλο "Schizophrenia", που είναι ό,τι πιο αντιπροσωπευτικό για την ηλικία.
Ο προηγούμενος δίσκος, το "Morbid Visions", ακουγόταν σαν να ηχογραφήθηκε μέσα σε τενεκέ από λευκό τυρί. Στο μεταξύ ο κιθαρίστας Jairo Guedz είχε φύγει, και στη θέση του ήρθε ένας δεκαεννιάχρονος από το Σάο Πάολο, ο Andreas Kisser. Τον Αύγουστο του '87 κλείνονται σε ένα μικρό στούντιο του Belo Horizonte. Ο Max είναι 18, ο Igor δεν έχει κλείσει καν τα 17, και βγαίνουν έξω με κάτι που δεν μοιάζει πια με παιδιά που προσπαθούν να παίξουν απλώς φουλ φασαριόζικο μέταλ. Μοιάζει με μπάντα.
Και ντάξει, δεν θέλουμε να σας βάλουμε σε καμιά βαθιά φιλοσοφική αναζήτηση. Στην πραγματικότητα λέμε βλακείες μέχρι να φτάσουμε στην κατακλείδα, που δεν είναι άλλη από την ερώτηση: εσείς, όταν ήσασταν τριών, είχατε βγάλει δίσκο; Και να είχατε βγάλει, τι θα είχε μέσα; Αγελάδες, πάπιες και ένα φάλτσο ξυλόφωνο.
Η ανίκητη τετράδα στον δεύτερο ολοκληρωμένο της δίσκο έχει κιθάρες ξυράφια, φωνητικά τρακτέρ από την κόλαση, τύμπανα γεωτρύπανο και μπάσο σαν κουνούπι με τσιγαρόβηχα. Το "From the Past Comes the Storms" ανοίγει την πόρτα με κλοτσιά. Το "To the Wall" σε κολλάει εκεί που λέει ο τίτλος. Και κάπου στη μέση υπάρχει το "Inquisition Symphony": εφτά λεπτά ορχηστρικό θρας, γραμμένο από πιτσιρικάδες που κανονικά θα έπρεπε να διαβάζουν για πανελλήνιες.
Μια αμερικάνικη εταιρεία, η Roadrunner, το άκουσε και τους έβαλε στον κατάλογό της χωρίς να τους έχει δει ποτέ ζωντανά. Δύο χρόνια μετά ήρθε το "Beneath the Remains", και από εκεί και πέρα η ιστορία είναι γνωστή.
Και μια τελευταία λεπτομέρεια: το 2024 ο Max και ο Igor Cavalera, δύο κύριοι πάνω από τα πενήντα, μπήκαν στο στούντιο και ξαναηχογράφησαν το "Schizophrenia" από την αρχή. Άλλοι στην ηλικία τους αγοράζουν κάμπριο. Αυτοί ξαναπαίζουν τον δίσκο που έγραψαν έφηβοι. Εμείς ξέρουμε ποιο προτιμάμε.
